- Ben: Dilara ya sen azot döngüsünü yapabiliyor musun? Anlatsana bana onu.
- Dilara: Yok ya ben yapamıyorum onu, topraktaki bakteriler yapabiliyor ama.
- Ben: Hııı...
Aklıma düşüyorsun ister istemez. Seni engellemek çok zor. Ne istesen hep yaparsın. Sevmiş midim seni onu da hatırlamıyorum. Seni unutmaya o kadar koşullandım ki… Yarım kalan bir hikayenin kahramanlarıydık ikimiz. Hikayemizin sonu kuşların kanadı oldu, uçtu. Bir daha göremedik kuşları. Ve ikimiz de yeni kahramanlar olduk yeni hikayelerde.